به نام جهاندار یزدان پاک

سال هشتاد است و نه افزون به آن                        مهر ایزد گشته افزون در جهان

روز دوم ، ماه آذر، سال ببر                                 آریانا اندر آمد زیر ابر

خاندان از نور او تابنده شد                              دیدگان از مهر او فرخنده شد

خانمان از نور این والا تبار                               گشته تابان با مهین ذوالفقار

کوروش آن شاه بزرگ بخردان                           سرور و سالار شاهان جهان

شهسواران و بزرگان و ردان                           نیک مردان و زنان و سروران

شاه طوس و مرد فردوس برین                       شاعر ایرانی ایران زمین

باقر و صادق ، علی و هم جواد                         احمد و مهدی، حسین و هم عماد

صدرخوبان و حبیب مهتران                            حامد یزدان ، حنیف سروران

اقدس شیران و زهرای جهان                         یاسمن سادات و شاه دلبران

هریکی شادان و لب یاد خدا                          آریانا را نمودندی دعا

همچنان شیری بود غرنده سا                        همچو خورشیدی بود رخشنده سا

نام نیکش در دل افسانه است                       زانکه ایران زاده ای فرزانه است

گرز فرهادی بود در دست او                       چون فریبرزان بود بی گفت و گو

زهره خوش سازد سرود دلبری                        مهر یزدانی و شور نیرمی

چون شهاب آمد همی بر آسمان                    مرغ شاهینی بود او پر توان

همچو موسی و سلیمان نبی                        کم زند از خویشتن لاف منی

سایه طوبی به باغ ایزدی                           جامه دیبا به راغ سرمدی

هدیه از سوی خدا باشد همی                       گر رضا داری بود او مرهمی

بر گل و بر دشت و بر باغ و سمن                 بر دل و بر جان و راغ و یاسمن

چون نشیند هر کسی بر بام دوست              این همه نیکی همه الهام اوست

مهر یزدانی به او تابنده است                    شور ایرانی او تابنده است

دانش و جان و خرد مرهون او                   دین و داد خسروی در خون او

نام نیکو دارد و پندار نیک                           جام نیلو دارد و کردار نیک

گفتنی ها هرچه گوید او سزاست          در همه شهنامه ها نامش رواست

در دلیری چون نریمان است همی        همچو شیر است و غزلخوان است همی

رستم دستان چو آید پیش او                       دلبری جوید ز او بی گفت و گو

با لبی خندان و دل دریا نشان                     سوی صحرا می رود دامن کشان

دین احمد را کند گر یاوری                       در ره ایزد کند هم باوری

دین و دانش دارد و رامشگری                     جام جمشید و سرود پهلوی

ارغنون و ساز و قانون و رباب                     گر نوازد میبرد از دیده خواب

شاهد و جام می و جام شراب                     همچو نیلوفر بود بر روی آب

چون مبینا نور یزدانی نهاد                           همچو نورا، نور سبحانی دهاد

چون رومینا باشد از ذات خدا                       مهر یزدان از وجودش کی جدا؟

بنده عشق است و عشق لم یزل                 در وجودش شعله دارد از ازل

همچو آن بانو که نامش پانته آست      مهر و نیکی در نهادش منتهاست

همدلی دارد به دین مصطفی                 هم به زرتشت و علی و مجتبی

هم به تورات و اوستا و زبور         هم به قرآن و به انجیل فخور

رازی و فارابی و میرکبیر                       پور سینا، حافظ روشن ضمیر

مولوی و سعدی و صدرای پیر             شیخ طوسی، سهرودی دلیر

گاندی و گالیله و منتسکیو                   جامی و خیام و اسمیت و روسو

صاحب شهنامه و افسانه ها                   شاه طوس و رستم و تهمینه ها

جملگی باشند او را مقتدا                                         در ره دین و حقیقت رهنما

بر سریر شهسواری او سترگ                                   همچو پوران، دخت آن شاه بزرگ

شهریاران بر سرای او درند                                    شهسواران از پی او می روند

او به قانون و شفا هم باور است                                 او به کانون خدا هم داور است

او نشانی دارد از گرد آفرید                                آنکه شمشیرش دل دشمن درید

مهرنازان جهان را یاور است                                مهرسایان و ردان را داور است

قبله گاهش کعبه و تاک کنشت                           سجده گاهش وعده بر خاک بهشت

راه ایزد را نوردیدن سزاست                                    پیروی از راه دین بر وی سزاست

زانکه دریاباری و ایرانی است                                 آریایی زاده و وشتانی است.