فلسطین در آیینه شعر....شاعر: سید محمد زمان دریاباری

در آن شهر  یهودا  نام  بازل                                    

                یکی مرد سیه دل نام هرزل

ز  یکتا گشتن قوم یهودا         

                                                    ز کنعان و عکا و طور سینا

سخن از کشوری در خاک کنعان      

                                           بگفتا سوی اردن مرز لبنان

یکی دیگر همی نامش شموئیل   

                                          فلسطین آمد اندر پی به صد ایل

به تدبیر و زبان و حیله و ننگ         

                                        گرفتش خاک کنعانی به نیرنگ 

 سپس آرتور بالفور نامه ای داد         

                                     به همدستی وایزمن ناله سرداد

 که ای قوم یهود  یکتا باشید                       

                     به کیش و ملک و دین  بی تا باشید

گوریون آمد و صهیون بنا کرد                            

                    زمین و آسمان را خون به پا کرد

رابین و مایر و شیمون و باراک                             

            به خون خوردن همی شادان و چالاک

بگین و  شارون و ایهود و المرت                   

                       به مرگ کودکان خندان لب و مست                                 

به شش روز و شب تاریک و دلگیر                    

                          بگین و مایر در جنگ نفسگیر

به خاک مصر و اردن حمله بردند        

                                         به جولان آتشی پر فتنه بردند

دگر باره به عصر شارون پیر               

                                         همان قصاب بی مغز زمینگیر

به صبرا و شتیلا کودک و زن                     

                             به خاک و خون کشیده در پی ظن      

بگین و یاسر و هم بیل کلینتون                 

                                به اسلو آمدند هم دست صهیون

ولیکن در پی این صلح ننگین            

                                    به خون غلطیده شد اسحاق رابین

به قتل و خوردن خون دلیران                 

                                 همه صهیون تباران شاد و خندان

 ز چنگال یهود و دست صهیون                         

                   کنون جاری شده دریایی از خون

همی همدست قتل نره شیران        

                                            خردمندان و رادان و دلیران

ز ایران و  ز لبنان و فلسطین                    

                     به خشم و آه و ننگ و بغض و هم کین

در این  هنگامه  پر شور و نیرنگ              

                           در این غوغای سوز و آتش جنگ

به خون و خاک و خاکستر رمیده               

                               هزاران گل همی قامت خمیده

عکا و اورشلیم و لاد و سدروت                     

                              پر از آتشفشان تیر و باروت

تماشاگر به ساحل شاد و خندان           

                                   ز کشتنهای  نوزادان و پیران

ز غزه تا به اردوگاه دشمن                         

                          همی راکت زنند بر کوی و برزن

یهودا و معاله، بیت شیمیش                     

                          سراسر پر ز ترس و پر ز تشویش

ز  تاوان چنین بیداد و مستی                      

                          ز  این شر و گریز و شور و پستی

ز غزه تا به رام الله و حبرون                     

                                    ز  بیت حالیا تا بیت حانون

دو دیده پر ز اشک و سینه  پر آه           

                                  غمین اندر پی این ظلم جانکاه

همی حیران و سرگردان و  نالان                          

                       ز  قتل  کودکان  پاک ایمان

به آتش بس زمانی را  خریدن                

                            چنان خار و خسی در خود چمیدن

دگر باره به نقض عهد و پیمان              

                                دل و جان در پی فرمان شیطان

به سر منزل به پای سر و دویدن            

                                  به قدس نازنین باید رسیدن  

رها  گردان به نور و فضل ایمان                          

                     همی بیت مقدس را  ز شیطان